Friday, June 16, 2006

 

Utsettelse...

Hmm, registrere at det e liga møje oppstyr bare fordi eg skrive ein post på bloggen min som om eg sko stått opp igjen... Hallo, folkens, det e Jesus så har stått opp igjen (pluss et par te der han fiska det) og det Han så fortjene oppmerksomheten. Men okei, då, det e jo litt kjekt og:o)

Og så en liten stemningsrapport frå mitt liv: Sitte i USA og e på kurs med jobben. Burde egentlig lesa til avsluttende eksamen i mårå, men utroligt kor møje så e mer interessant enn akkurat det. Så itte å ha hatt ein liden runde og kommentert litt blogger, fant eg tidå moden for å skriva litt sjøl. Og så ska eg sjølsagt begynna å lesa. Ittepå. Hvis eg blir motivert. Hvis eg ikkje må pakka fysst. Sukk, tenk så bra timing det hadde vært hvis Jesus kom igjen akkurat nå. Artig tanke...

Ka eg ellers har gjort her borte? Såde inne og vært små-frustrert si eg ikkje e heima og får nyda sommaren der. Låge på bassengkanten om ittemiddagane og vært litt frustrert si eg ikkje kan ver ude om ittemiddagane og få spelt litt beach. Va på strandtur i helgå og blei litt småfrustrert fordi eg ikkje hadde nogen å visa fram tidenes shorts-skille te (solkrem heilt ner te shortslinningen e oppskrytt). Såg vel omtrent ud så øvegangen mellom to av stripene i flaget her borte. Syns det va tøft eg!

Og imårå vendes nasen mot Afrika og KRIK-team. De av dokke så ber og har husk kan kombinera de to. Då blir eg, Jesus og resten av teamet glad.

Glede meg sinnsygt te å komma heim igjen og! Har fundert litt når eg har vært på farten i det sista og konklusjonen e:

Jesus og venner e så utruligt møje mer digg enn mammon og kollegaer (men de e jo litt kjekke de og... Forresten, mammon kan bare gå og legga/brenna seg)

Monday, May 22, 2006

 

Re-blogging

Okei, då, så har eg fått masse tyn og pes og mobb og you name it for ikkje å oppdatera bloggen min... Og eg har så te de grader tatt det inn øve meg. Det e ikkje lett det der. Her sitte alle å får te de flotte bloggane sine med bilder og allslags stasj, og så ser min ud så mor mi har hjelpt meg??? (Eg har ei fantastiske mor på adle områder, men akkurat når det gjelde internett, så har eg ikkje heilt truå på hu)

Men eg har tatt meg ein jafs av det sura eplet og prøve meg nå forsiktigt på ny med blogging. Vel, sannheten må vel for ein dag: Eg kjede meg. Sitte på nattskift på ein plattform langt ude i havet og e lei... Og så blei eg "tvunge" (hadde fått så dårlige samvittighet hvis ikkje) te å lesa litt på bloggen te Catti, og så tenkte eg: Kanskje eg kan slå ihjel litt tid med det.

Og jammen funka det...

Men ska ikkje ta i for hardt i starten. Må spara litt te i mårå nått og. Og så må eg prøva å finna ud dette her med bilder og litt bedre layout og sånt. Bli litt stolte av bloggen min, liksom.

Så kanskje eg blir bitt av basillen. Kem vett. Me får leva og se...

Tuesday, June 07, 2005

 

Dag 2

Oi, oi, oi, eg klare å blogga 2 dagar på rad.

Men det e vel sånn så adle gjer i begynnelsen. Når de e gira. Sånn så eg e nå. Sitte her og blogge, sjøl om eg egentlig burde vore ute og jogga. Det va det eg sko. Men siden eg ikkje tar livet så alt for alvorligt, så sitte eg her. Nesten uten dårlige samvittighet. Men dessverre bare nesten. Har lova meg sjøl å jogga imårå, bare sånn for ordens skyld.

Det e et ord så eg må skriva litt om. Det har liksom satt seg litt fast i håve den sista tidå. Då må det ver et bra ord, tenke eg. Når det feste seg i mitt håve, liksom... Men her komme ordet: Livsglede. Og koffor det har festa seg i håve? Av forskjellige grunnar.

Va så sleden for 2 veger si (og e det litt ennå). Sånn sleden at ingenting va kjekt. Det e ein grunn. For livet har jo så møje godt med seg fordi om ikkje eg henge med i svingane. Trur det har med nåde å gjer. Det få lov te å ver litle meg, skapt og elska av ein og same Gud. For den eg e. Stort!

Ein aen grunn e 2 dødsfall så kom nært innpå meg, 2 nære venner av mine venner. Yngre enn meg, og midt i livet. Då får ting og tang perspektiv. Men vennene mine fortalte om begravelser prega av himmel. Og tankar og samtalar rundt det så skjedde va prega av det sama. Himmel og tru og håp om gjensyn. Og så har me snakt møje om kor viktigt det e å setta pris på livet mens me har det. Ver takknemlige, liksom. Fort gjort å glømma akkurat det.

Så derfor: Livsglede. Bra ord eller? Det e iallefall et ord så eg vil ska prega mitt liv. Særligt hvis det kan linkas te Himmel og Nåde.

Nå blir det iallefall ikkje jogging...
 

Svein goes to internett!

Javel! Då va me igang. Ska liksom prøva dette så e så gjevt: Å blogga. Blir spennande. Sitte og sitre foran pc-en. Nå ska det udleverast, heila livet mitt. Ska røba kver einaste litle intime detalj om de mest vekk gjømte krogane i hjernen min. Eller tulla og fjasa litt om laust og fast og koss livet behandle meg. Kanskje det blir ein herlige blanding.

Som blodferske bloggar så vett eg jo ikkje heilt ka eg ska skriva om. Eg gjer jo bare dette fordi adle andre gjer det. Eg e litt enkel sånn... Og så e det visst bra for psyken (uttales med store P, for de så ikkje visste det) Merke allerede at dette e gode psykologi i dette her. Må springa inn te Thomas og spør om eg har blitt et mer balansert menneske med auka sjølinnsikt...

Æsj, ingen heima. Ja, ja då får eg sitta her og ver et litt bedre menneske med auka sjølinnsikt heilt aleina då. Funke jo det og. De merke det nok når de komme heim. Iallefall hvis eg forandre heimasidå i nettlesaren te blog-adresså... Det e jo ein fine måte å visa auka sjølinnsikt på.

Ha ein goe dag adle isamen. Det fortjene dokke jammen, si dokke e inne og lese blogen min...

This page is powered by Blogger. Isn't yours?